İzmir ve Manisa’da Final | Ege Kıyıları Bisiklet Turu 6.Bölüm

0
839

Gece 00:00 civarında, çadırımda hafif bir uykuya dalmışken, bir bağırma sesiyle uyanıyorum. Yoldan geçmekte olan biri bağıra bağıra bir Küçük Emrah türküsü söylüyor. Tekrar dalıyorum. Sabah telefonumun alarmı ve komşum altuğ’un günaydınlamasıyla 07:00’da uyanıyorum. Kamp ocağımızda çorba yapmaya hazırlanırken Hüseyin Amca’nın sesini duyuyoruz. “Çocuklar kahvaltı hazır” Sonrada “Tembeller, hani sabah erkenden kalkacaktınız” diyor gülerek. Güzel bir sohbet eşliğinde kahvaltı yapıyoruz.

Hüseyin amca size enerji lazım, yiyin diye diye bizi tıkabasa şişiriyor. Ekmeklerimize fındık ezmesini kendi elleriyle sürüyor. Kahvaltıdan sonra Hüseyin amca ve Bakkal caner ile vedalaşarak köyden ayrılıyoruz. Çandarlıya 5 km’lik çıkış ve aynı tutarda inişten sonra ulaşabiliyoruz. Meşhur kalenin önünde fotoğraf çekişiyoruz. Aliağa’ya giderken yol çok engebeli olmamasına rağmen karşıdan esen rüzgar nedeniyle zorlukla ilerleyebiliyoruz. Sahilde bir çay bahçesinde mola verip, yiyoruz,içiyoruz. Aliağa sahil palmiyelerle dolu. Sanki tropikal adadayiz. 15:00 de tekrar yola çıkıyoruz.


Aliağa’dan sonra yol İzmir’e kadar dümdüz ve leziz. Aliağa-menemen arasında ort. 43. km hızla ilerliyoruz ve km ibresi 35 den asagi inmiyor. Günün en yüksek hızını bu düz yolda yapıyorum. Menemen’de yol kenarında meyva satan teyzeden ben 1 salkım üzüm, altuğ 1 elma alıyor. 1 tanesi 4 istanbul üzümü büyüklüğündeki üzümleri beğendiğimi gören teyze birazdan onlardan veriyoruz her ikimizede. Ve siz yolcusunuz diyerek hiçbirinden para almıyor. Teşekkürler ederek ayrılıyoruz ve nihayet izmir sınırları içine giriyoruz. İzmir tabelasını gören Altuğ çok mutlu oluyor ve ilginç pozlar veriyor fotoğraf makineme.

 

Tekrar hiç özlememiş olduğumuz şehir trafiğinin içine çiğliden itibaren giriyoruz. Kordon’a gideceğiz ve orada Altuğ’la ayrılacağız. Yoğun trafik nedeniyle Altuğ’u gözden kaybediyorum. Alsancak yakınlarında kask takmış bir bisikletçiyle konuşurken buluyorum. İsmi Enis, yeşilbisiklet forumu da takip ediyormuş. Kordon’a kadar bize eşlik ederek yol gösteriyor sağolsun. Kordon sahilde vedalaşarak yollarımızı ayırıyoruz. Ben birkaç tanıdığımla buluşuyorum. Daha sonra Kaya otel’e giriş yapıp, şehirde küçük bir gezinti yapıyorum. Tur planımıza göre turumuz bitti ama ben yarın öğleden sonra manisa’ya gidip halamı ziyaret edeceğim. (yaklaşık 40 km uzakta olduğu söyleniyor)
6.gün sonu

Toplam km: 114.17
Ride time : 6:14:37
Max spd: 43.7


İzmir-manisa

Kahvaltıdan sonra Kordon’a gidip gazete alıyorum ve deniz gören bir cafede keyif yapıyorum. Yanıma gelen Rize’li garsonla biraz sohbet ediyoruz. Askerliğini Anadolukavağında yapmış. İzmir’in görünen bölgelerini gösteriyor bana. Karşıyaka, narlıdere,konak, alsancak v.b. Öğle yemeğinde arkadaşlarımla buluşuyorum. Bana Manisa yoluna nasıl gideceğimi tarif ediyorlar.Yemekten sonra 15.00 civarında vedalaşarak, Alsancak limandan hareketle Bornova yoluna sapıyorum. Yollar kalabalık ve sinir yıpratıcı. Ege üniversitesi kampüsü ve Kipa supermarket’i gectikten sonra Uşak yoluna giriyorum ve 6-7 km boyunca yanlış yolda olduğumu farketmiyorum. Farkedince üzülüyor ve Kipa’ya kadar geri dönüyorum.

Manisa yoluna girdikten sonra birkaç kişinin bahsettiği bir yokuştan tırmanmaya başlıyorum. Ha bitti ha bitecek derken tırmanış bir türlü bitmiyor. Tepeler tepeleri, yokuşlar yokuşları kovalıyor. Bu çıkışlarda birkaç kez 30’ar saniyelik molalar vermek zorunda kalıyorum. Bir ara sağdaki petrol ofisi istasyonuna girip kana kana fanta içiyorum. İşletme müdürü yanıma gelip “merhaba” diyor. Küçük bir sohbetimiz oluyor. Anlaşılan insanları dinleme konusunda eğitim almış. Sürekli göz teması kuruyor, akıllıca sorular soruyor. Örneğin, alışık olduğumuz “yokuşlarda yorulmuyor musun” sorusunu sormuyor da, “günlük tutuyormusun” diyor. “Her anını dolu dolu yaşa, bundan sonra çok fazla çıkış yok, 12 km kaldı Manisa’ya” diyor. Tırmanışa devam ediyorum. Sonra iniş başlıyor. Tekrar çıkış başlıyor aynı seviyeye kadar. Kenardaki üzüm satan bir köylüye Manisaya ne kadar kaldığını soruyorum. Şu tepeyi de aştıktan sonra Manisa’ ya kadar hep ineceksin diyor. Bugun duyduğum en iyi haber. Hakikaten öyle oluyor. Ve km’ler boyunca iniyorum.

Manisaya girdikten sonra yine ilgi çekiyorum ve turist sanıyorlar. 5-6 kişiye sorarak ilk defa ziyaret edeceğim Halamın evini buluyorum. Cuma akşamı’da otobüsle istanbul’a döneceğim. Bu arada Halam ‘dan öğreniyorum ki, benim manisaya kadar indiğim yokuşun ismi “sabuncubeli” imiş. Çok meşhurmuş.

7.gün sonu

Toplam km : 54.76 km
Binis suresi : 3:33:01
En yuksek hız : 41.3 km

Yorum yaz

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.